அண்ணா அறிவாலயத்தின் உள்கட்டமைப்பு இன்று ஒரு அரசியல் இயக்கமாக இல்லாமல், கார்ப்பரேட் வாரிசுகளின் வேலைவாய்ப்பு அலுவலகமாக மாறிப்போனதுதான் தமிழக அரசியலின் பெரும் சாபக்கேடு. "தன் குடும்ப நீதி"க்காக மட்டுமே வரிந்துகட்டிக்கொண்டு நிற்கிறது திமுக . மாவட்டச் செயலாளர்கள் முதல் மாநில நிர்வாகிகள் வரை, தங்களுக்குப் பின் தங்கள் வாரிசுகளை அரியணையில் ஏற்றத் துடிப்பதும், அதற்காகத் தொகுதிப் பங்கீட்டில் இப்போதே 'துண்டு' போட்டு வைத்து வருகிறார்கள்
கூட்டணிக் கட்சிகளோ, திமுக-வின் இந்த அதிகாரப் பசியைப் புரிந்துகொண்டு, தங்களுக்குரிய பங்கைப் பெற குடைச்சல் கொடுப்பது அறிவாலயத்தின் நிம்மதியைக் குலைத்துள்ளது. ஒருபுறம் உட்கட்சிப் பூசல் என்றால், மறுபுறம் பாஜக தொடுக்கும் சட்ட ரீதியான அம்புகள் திமுக-வை நிலைகுலையச் செய்துள்ளன. 2011-ல் கொளத்தூர் தொகுதியில் ஸ்டாலின் பெற்ற வெற்றி குறித்த தேர்தல் வழக்கு, பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உச்ச நீதிமன்றத்தில் இறுதித் தீர்ப்பை எதிர்நோக்கியிருப்பது தற்செயலான நிகழ்வாகத் தெரியவில்லை. சொற்ப வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் கிடைத்த அந்த வெற்றியில் முறைகேடுகள் நடந்ததாகச் சொல்லப்படும் புகார்கள், ஒருவேளை நிரூபிக்கப்பட்டால் அது முதல்வர் என்ற பிம்பத்திற்கே பேரிடியாக அமையும்.
தர்மசங்கடமான இந்தச் சூழலில், தீர்ப்பு எப்படி அமையுமோ என்ற உதறல் அறிவாலயத்தின் ஒவ்வொரு செங்கல்லிலும் எதிரொலிக்கிறது. இது போதாதென்று, அமைச்சர் கே.என்.நேருவின் மீதான லஞ்சப் புகார்கள் திமுக-வின் நிர்வாகச் சீர்கேட்டைத் தெள்ளத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. நகராட்சிப் பணியிடங்களை நிரப்ப லஞ்சம் பெறப்பட்டதாக அமலாக்கத்துறை கொடுத்த ஆதாரங்கள், வெறும் அரசியல் பழிவாங்கல் என்று கடந்து போக முடியாதவை. நீதிமன்றமே இதில் முகாந்திரம் இருப்பதாகக் கூறி லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை வழக்குப் பதிவு செய்ய உத்தரவிட்டிருப்பது, திமுக-வின் ஊழல் கரங்களுக்குக் கிடைத்த சாட்டையடி. மேலும் உச்சநீதிமன்றமும் செந்தில் பாலாஜி விஷயத்தை நெருக்க உள்ளதாம். திருப்பரங்குன்றம், கே,என் .நேரு வழக்குகளில் நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை மதிக்காத திமுக அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் விரைவில் செக் வைக்க போகிறதாம்.
மேலும் அமலாக்கத்துறை எந்த நேரத்திலும் நேருவின் கதவைத் தட்டும் என்ற பயம், ஒட்டுமொத்த அமைச்சரவையையுமே காய்ச்சலில் தள்ளிவிட்டிருக்கிறது. முதல்வர் ஸ்டாலின் மேடைகளில் "நாங்கள் பார்க்காத மிசாவா?" என்று பழைய புராணத்தைப் பாடினாலும், இன்றைய இளைஞர்களுக்கு அது ஒரு தற்காப்புப் புலம்பலாகவே ஒலிக்கிறது. ஊழல் புகார்கள் எழும்போதெல்லாம் மத்திய புலனாய்வு அமைப்புகளைக் குறை சொல்வது, தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளை மறைக்கப் பார்க்கும் ஒரு பலவீனமான முயற்சி. "ஆட்சியே போனாலும் கவலை இல்லை" என்ற வீரவசனங்கள், உண்மையில் அதிகாரத்தை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தின் வெளிப்பாடே தவிர வேறில்லை.
மக்கள் ஆதரவு இருப்பதாகக் கூறினாலும், கள யதார்த்தம் வேறாக இருக்கிறது. வாரிசு அரசியல், ஊழல் வழக்குகள், மற்றும் கூட்டணிக் குழப்பங்கள் என முக்கோணப் போட்டியில் சிக்கியுள்ள திமுக-வுக்கு, பாஜக-வின் ஒவ்வொரு நகர்வும் பெரும் அச்சுறுத்தலாகவே உள்ளது. எதிர்க்கட்சியினர் சொல்வது போல, ஆதாரங்கள் இருப்பதால் தான் நீதிமன்றங்கள் நடவடிக்கை எடுக்கின்றன; அதை அரசியலாக்குவது திமுக-வின் வாடிக்கை. "திமுக-வை ஒழிக்க வேண்டும்" என்ற பாஜக-வின் ஒற்றை இலக்கு, இந்தத் தேர்தலில் திமுக-வின் கோட்டையைச் சிதைப்பதற்கான அனைத்து வியூகங்களையும் வகுத்துவிட்டது. அடிமட்டத் தொண்டனின் குமுறலும், பொதுமக்களின் அதிருப்தியும் இணையப்போகும் இந்தத் தேர்தல், வாரிசு அரசியலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் ஒரு களமாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை. அதிகார மிரட்டல்களும், பழைய கதைகளும் இனி எடுபடாது; மக்கள் மாற்றத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறார்கள்.
