அமெரிக்காவின் சமீபத்திய அறிக்கைகள் மற்றும் இந்தியாவின் ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதி குறித்த உலகளாவிய அரசியல் நகர்வுகள் தற்போது சர்வதேச அரங்கில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. “இந்தியா ரஷ்யாவிடமிருந்து எண்ணெய் வாங்க அனுமதிக்கப்படுகிறது” என்று அமெரிக்கா ஒரு தாராளமான தொனியில் அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள யதார்த்தம் முற்றிலும் வேறானது என்பதை உலக நாடுகள் உற்றுநோக்கி வருகின்றன. உண்மையில், வாஷிங்டன் தரப்பில் இருந்து வரும் இத்தகைய “அனுமதி” என்பது இந்தியாவின் மீதான ஒரு சலுகை அல்ல, மாறாக உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விலையை நிலைநிறுத்த இந்தியா அவர்களுக்குத் தேவைப்படுகிறது என்ற கட்டாயத்தின் வெளிப்பாடாகும். ரஷ்யாவை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த இந்தியாவுக்குத் தடை விதித்தால், உலகச் சந்தையில் எண்ணெய் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு விலையேற்றம் விண்ணைத் தொடும் என்பதும், அது அமெரிக்காவின் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தையே நிலைகுலைக்கும் என்பதும் அவர்களுக்கு நன்கு தெரியும். இந்தியா எப்போது அமெரிக்காவிடம் அனுமதி கேட்டது அல்லது எப்போது ரஷ்யாவிடம் எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்தியது என்ற கேள்விகள் தற்போது வலுவாக எழுந்துள்ளன. கடந்த காலங்களில் இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரைத் தடுத்ததாகக் கூறப்பட்ட மிகைப்படுத்தப்பட்ட தகவல்களைப் போலவே, இந்த அனுமதியும் ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்குவதற்கான முயற்சியே தவிர வேறில்லை.

அமெரிக்கா, இன்று இந்தியாவின் வளர்ச்சியைத் தடுக்க நினைப்பது மிகப் பெரிய வரலாற்றுத் தவறாகவே அமையப் போகிறது. கடந்த காலங்களில் சீனாவுடன் செய்த தவறுகளை மீண்டும் செய்ய மாட்டோம் என்று அமெரிக்கா கூறுவது, இந்தியாவை ஒரு வளர்ந்து வரும் போட்டியாளராகவோ அல்லது ஒரு அமைப்பியல் ரீதியான அச்சுறுத்தலாகவோ அவர்கள் பார்க்கத் தொடங்கிவிட்டனர் என்பதையே காட்டுகிறது. ஆனால், மற்றவர்கள் எழுதி வைத்த சட்டத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு நடப்பதற்கு இது ஒன்றும் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த பழைய இந்தியா அல்ல, இது தனக்கான சட்டத்தைத் தானே எழுதிக்கொள்ளும் மோடியின் புதிய பாரதம் ஆகும். இந்தியா தனது எரிசக்தி பாதுகாப்பிற்காக யாரிடமும் அனுமதி கேட்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதைத் தனது வெளியுறவு கொள்கையின் மூலம் மிகத் தெளிவாகப் பதிவு செய்துள்ளது. ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதி என்பது இந்தியாவின் உள்நாட்டுத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதற்கும், பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கும் எடுக்கப்பட்ட ஒரு இறையாண்மை மிக்க முடிவாகும்.

மறுபுறம், மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேல் இடையே நிலவும் பதற்றமான சூழல் உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தில் பெரும் தடையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக வரும் 20 முதல் 22 சதவீத எண்ணெய் விநியோகம் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது, ரஷ்யாவிடமிருந்து வரும் எண்ணெய் விநியோகம் ஒரு சமநிலைப்படுத்தும் காரணியாகச் செயல்படுகிறது. இந்த நெருக்கடியான நேரத்தில் ஈரான் கூட இந்தியக் கப்பல்களுக்கு மட்டும் விலக்கு அளிப்பதாகக் கூறியிருப்பது, இந்தியாவின் ராஜதந்திர உறவுகள் எவ்வளவு வலுவாக உள்ளன என்பதற்கு ஒரு சான்றாகும். இந்தியாவின் சுத்திகரிப்பு திறன் மற்றும் அதன் பிரம்மாண்டமான சந்தை அளவு இன்று உலகப் பொருளாதாரத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு சக்தியாக உருவெடுத்துள்ளது. ரஷ்யாவின் கச்சா எண்ணெயைச் சுத்திகரித்து உலகிற்கு வழங்கும் இந்தியாவின் இந்தத் திறன் இல்லையென்றால், உலகமே எரிசக்தி தட்டுப்பாட்டில் சிக்கியிருக்கும். இதை நன்கு உணர்ந்துள்ள அமெரிக்கா, இப்போது “அனுமதி வழங்குகிறோம்” என்று கூறுவது ஒரு முகம் காக்கும் நடவடிக்கையே தவிர வேறில்லை. உண்மையில் அவர்கள் இந்தியாவைத் தொடர்பு கொண்டு, சந்தையை நிலைப்படுத்த உதவுமாறு கேட்டுக்கொள்ளும் கெஞ்சும் நிலையிலேயே இருக்கிறார்கள்.

அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகள் ரஷ்யாவுக்கு எதிராகப் பொருளாதார தடைகளை விதித்துள்ள போதிலும், இந்தியா ரஷ்யாவுடனான வர்த்தகத்தைத் டாலருக்குப் பதிலாக ரூபாய் மற்றும் ரூபிள் அடிப்படையில் மேற்கொள்வது அமெரிக்காவிற்கு ஒரு மறைமுக அச்சுறுத்தலாகும். டாலரின் ஆதிக்கம் குறையும்போது அது அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தின் உலகளாவிய பிடியைத் தளர்த்தும் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள்.