நிர்மலா சீதாராமன் அவர்கள் தாக்கல் செய்த 2026-27 நிதியாண்டுக்கான மத்திய பட்ஜெட், இந்தியாவின் வெளியுறவு கொள்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை எழுதியுள்ளது என்றே சொல்ல வேண்டும். "நண்பர்களுக்கு உதவி, எதிரிகளுக்கு எச்சரிக்கை" என்ற தாரக மந்திரத்தின் அடிப்படையில் அமைந்த இந்த பட்ஜெட்டில், அண்டை நாடுகளுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. குறிப்பாக, மத்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சகத்திற்கு கடந்த ஆண்டை விட அதிகப்படியாக 22,018 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்த நிதி பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட விதம் இந்தியாவின் ராஜதந்திர நகர்வுகளைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
வங்கதேசத்துக்கான நிதி ஒதுக்கீடு கடந்த ஆண்டு 120 கோடி ரூபாயாக இருந்த நிலையில், இந்த முறை அது பாதியாகக் குறைக்கப்பட்டு 60 கோடி ரூபாயாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது வெறும் நிதிக்குறைப்பு மட்டுமல்ல, அங்கிருந்த ஷேக் ஹசீனா ஆட்சியின் மாற்றத்திற்குப் பிறகு பொறுப்பேற்றுள்ள முகமது யூனுஸ் தலைமையிலான இடைக்கால அரசுக்கு விடுக்கப்பட்ட மறைமுக எச்சரிக்கையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. வங்கதேசத்தில் சிறுபான்மையினர் மற்றும் இந்துக்கள் மீது நடத்தப்படும் தாக்குதல்கள் குறித்து இந்தியா தனது அதிருப்தியைத் தொடர்ந்து தெரிவித்து வரும் சூழலில், இந்த பட்ஜெட் இந்தியாவின் கவலையை ஒரு அழுத்தமான செய்தியாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
அடுத்த பெரிய அதிர்ச்சி ஈரானின் சாபகார் துறைமுகத் திட்டத்திற்கு ஒரு பைசா கூட ஒதுக்கப்படாமல் போனதுதான். இந்தியாவின் மிக முக்கியமான கனவுத் திட்டமாகவும், பாகிஸ்தானைத் தவிர்த்து மத்திய ஆசியாவுக்குச் செல்ல உதவும் ஒரே வழியாகவும் கருதப்படும் இந்தத் திட்டத்திற்கு கடந்த ஆண்டு 400 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், இந்த முறை 'பூஜ்ஜியம்' ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது சர்வதேச அரங்கில் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அமெரிக்காவின் புதிய வர்த்தகக் கொள்கைகள் மற்றும் ஈரான் மீதான பொருளாதாரத் தடைகள் காரணமாக இந்தியா இந்த தற்காலிக முடிவை எடுத்திருக்கலாம் என வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், இந்தியா ஏற்கனவே தனது பங்களிப்பான 120 மில்லியன் டாலர் நிதியை முழுமையாகச் செலுத்தி முடித்துவிட்டதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. எனவே, இது ஒரு ராஜதந்திரப் பின்வாங்கல் அல்ல, மாறாக அமெரிக்காவுடனான உறவைச் சமன்படுத்தும் ஒரு புத்திசாலித்தனமான நகர்வு என்றே சொல்லலாம்.
மறுபுறம், இந்தியாவின் உண்மையான நண்பனாக எப்போதும் இருக்கும் பூட்டானுக்கு 2,289 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கி இந்தியா தனது 'அண்டை நாடுகளுக்கே முன்னுரிமை' கொள்கையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. அதேபோல, பொருளாதாரச் சிக்கலில் இருந்த இலங்கைக்கு 400 கோடி ரூபாயும், நேபாளத்திற்கு 800 கோடி ரூபாயும் ஒதுக்கித் தனது நட்பு கரங்களை இந்தியா வலுப்படுத்தியுள்ளது. ஆனால், சீனாவுடன் நெருக்கம் காட்டி வரும் மாலத்தீவுக்கான நிதியில் 8 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டுள்ளது கவனிக்கத்தக்கது. மொரிசியஸ் மற்றும் மங்கோலியா போன்ற நாடுகளுக்கு நிதியை ஐந்து மடங்கு வரை அதிகரித்திருப்பதன் மூலம், சீனாவுக்கு அருகில் ஒரு நட்பு வட்டத்தை உருவாக்கும் நீண்ட காலத் திட்டத்தில் இந்தியா இருப்பதை உணர முடிகிறது. தாலிபான் ஆட்சி இருக்கும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு மனிதாபிமான அடிப்படையில் 150 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கியிருப்பது, அங்கிருக்கும் மக்கள் மீதான இந்தியாவின் அக்கறையைக் காட்டுகிறது. ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில், இந்த பட்ஜெட் இந்தியாவின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யவும், தனது ராஜதந்திர ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டவும் எடுக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கமான முடிவாகத் தெரிகிறது.
இந்த பட்ஜெட் மூலம் இந்தியா தனது அண்டை நாடுகளுக்குத் தெளிவான ஒரு செய்தியைச் சொல்லியுள்ளது; அதாவது பரஸ்பர மரியாதையும் பாதுகாப்பும் எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கு இந்தியாவின் முழுமையான ஒத்துழைப்பு இருக்கும் என்பதாகும்.
