பாகிஸ்தான் தற்போது அதன் வரலாற்றில் முன்சொல்லப்படாத ஒரு மோசமான பொருளாதார வீழ்ச்சியையும், கடும் பஞ்சத்தையும் சந்தித்து வருகிறது. அந்நாட்டின் வறுமை விகிதம் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் 29 சதவீதத்திலிருந்து 45 சதவீதம் வரை அதிகரித்துள்ளதாகத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. சுமார் 7 கோடி மக்கள் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே வழியின்றி வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் மட்டும் வறுமை விகிதம் 6.90 சதவீதம் உயர்ந்துள்ள நிலையில், தற்போதைய புள்ளிவிவரங்களின்படி அந்நாட்டின் 44.70 சதவீதம் பேர் வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவிப்பதாக உலக வங்கியின் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது தெற்காசியாவின் மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிக மோசமான நிலையாகும்.
இந்த நெருக்கடிக்கு முக்கியக் காரணங்களாக அரசியல் ஸ்திரமின்மை, கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கம் மற்றும் தீவிரவாதம் ஆகும். குறிப்பாக, 2022 மற்றும் 2025-ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட கடுமையான வெள்ளப்பெருக்கு, அந்நாட்டின் விவசாயத் துறையையும் உள்கட்டமைப்பையும் முற்றிலுமாக சிதைத்துவிட்டது. கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்பிலான பயிர்கள் அழிந்ததால் உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை விண்ணைத் தொட்டுள்ளது. மேலும், சர்வதேச நாணய நிதியத்திடம் (IMF) பெற்ற கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக அரசு மேற்கொண்ட வரி அதிகரிப்பு மற்றும் மானியக் குறைப்பு நடவடிக்கைகள், சாமானிய மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பெரிதும் பாதித்துள்ளன.
மறுபுறம், இந்தியா பாகிஸ்தான் மீது மேற்கொண்டு வரும் கடுமையான ராஜதந்திர மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் அந்நாட்டை நிலைகுலையச் செய்துள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது. பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான இந்திய அரசு மேற்கொண்ட பணமதிப்பிழப்பு நடவடிக்கை, தீவிரவாத அமைப்புகளுக்குச் செல்லும் நிதி ஆதாரங்களைத் துண்டித்தது. மேலும், எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்குப் பதிலடியாக நடத்தப்பட்ட துல்லியத் தாக்குதல்கள் (Surgical Strikes), சர்வதேச அரங்கில் பாகிஸ்தானைத் தனிமைப்படுத்தும் முயற்சிகள் மற்றும் சிந்து நதி நீர் பங்கீட்டில் இந்தியா காட்டிய கண்டிப்பு போன்றவை அந்நாட்டின் பொருளாதாரச் சுமையை அதிகரித்துள்ளன.
இந்தியாவின் இந்தத் தீர்க்கமான முடிவுகளால், பயங்கரவாதத்திற்கு நிதியுதவி செய்துகொண்டிருந்த பாகிஸ்தான், இன்று அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக சர்வதேச நாடுகளிடம் கையேந்தும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. பஞ்சாப் மற்றும் சிந்து மாகாணங்களில் வறுமையின் தாக்கம் உச்சத்தில் இருக்கும் நிலையில், பலூசிஸ்தான் போன்ற பகுதிகளில் 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் ஏழ்மையில் வாடுகின்றனர். ஒரு காலத்தில் படிப்படியாகக் குறைந்திருந்த வறுமை விகிதம், தற்போது மீண்டும் 2005-06 காலகட்டத்தைப் போன்ற மோசமான நிலைக்குச் சென்றுள்ளது, அந்நாட்டின் பொருளாதார வீழ்ச்சியின் ஆழத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. இந்தியாவைச் சீண்டிக் கொண்டிருந்த பாகிஸ்தான், இன்று தன் சொந்த நாட்டின் பசிப்பிணியைப் போக்க வழிதெரியாமல் தடுமாறி நிற்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
