இமயமலையின் மடியில் அமைந்துள்ள ஜம்மு காஷ்மீரின் பகல்காம் பகுதி, கடந்த ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் துப்பாக்கிச் சத்தங்களால் அதிர்ந்தபோது, அது வெறும் நிலப்பரப்பு சார்ந்த மோதலாக மட்டும் இருக்கவில்லை. பாகிஸ்தான் ஆதரவு பயங்கரவாதிகள் நீ இந்துவா என மதம் பெயர் கேட்டு நிகழ்த்திய அந்த கொடூரத் தாக்குதல் இந்தியாவை உலுக்கியது. இதனை தொடர்ந்து, இந்திய ராணுவம் 'ஆபரேஷன் சிந்தூர்' மூலம் மிகக் கடுமையான பதிலடியைக் கொடுத்தது. பாகிஸ்தானை கிழித்து தொங்கவிட்டதுஅதுமட்டுமில்லாமல், இந்த முறை இந்தியா கையில் எடுத்த ஆயுதம் வெறும் துப்பாக்கிகள் மட்டுமல்ல, பல தசாப்தங்களாக பாகிஸ்தானின் வாழ்வாதாரமாக விளங்கி வரும் 'நீர்' என்ற பெரும் சக்தியையும் சேர்த்துதான். பயங்கரவாதத்திற்குத் துணை போகும் பாகிஸ்தானுக்குப் பாடம் புகட்ட, 1960-ஆம் ஆண்டு நேரு-அயூப் கான் காலத்தில் போடப்பட்ட சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தின் விதிகளை இந்தியா மறுபரிசீலனை செய்யத் தொடங்கியது.
சிந்து நதியின் கிளை நதிகளான சிந்து, ஜீலம் மற்றும் செனாப் ஆகியவற்றின் நீரைப் பயன்படுத்துவதில் பாகிஸ்தானுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டு வந்த நிலையில், அந்த நீரோட்டத்தின் மீதான தனது உரிமையை இந்தியா முழுமையாக மீட்டெடுக்க முடிவு செய்தது. இதன் விளைவாகத்தான், ஜம்மு காஷ்மீரின் ராம்பன் மாவட்டத்தில் ஆக்ரோஷமாகப் பாய்ந்தோடும் செனாப் நதியின் குறுக்கே, பல ஆண்டுகளாகக் கிடப்பில் போடப்பட்டிருந்த 'சாவல்கோட் நீர்மின் திட்டம்' மீண்டும் உயிர் பெற்றது. முன்னதாக ஜம்மு காஷ்மீர் மாநில அரசால் முன்னெடுக்கப்பட்டு நிதி நெருக்கடி மற்றும் பல்வேறு காரணங்களால் முடங்கிக் கிடந்த இந்த பிரம்மாண்டத் திட்டத்தை, தற்போது தேசிய நீர்மின் கழகம் (NHPC) தனது கைகளில் எடுத்துள்ளது. சுமார் 31,380 கோடி ரூபாய் மதிப்பீட்டில் உருவாக உள்ள இந்தத் திட்டம், வெறும் மின்சாரத் தயாரிப்பு மட்டுமல்ல, அது இந்தியாவின் நீர் மேலாண்மை அதிகாரத்தின் அடையாளமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் சுமார் 1,856 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கான முதற்கட்டப் பணிகள் மட்டும் 5,129 கோடி ரூபாய் செலவில் தொடங்கப்பட உள்ளன. இந்த ஆண்டின் பிப்ரவரி 5-ஆம் தேதி இதற்கான டெண்டர் அறிவிப்புகள் வெளியாகி, மார்ச் 24-ஆம் தேதி ஒப்பந்ததாரர்கள் இறுதி செய்யப்பட உள்ளனர். ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குள் முடிக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ள இந்த சாவல்கோட் அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டால், அது செனாப் நதியின் நீரோட்டத்தை முறைப்படுத்தும் மிகப்பெரிய சக்தியாக மாறும். இதன் மூலம் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலம் மின்சாரத் தேவையில் சுயசார்பு அடைவதுடன், இந்தியாவின் வடக்கு மாநிலங்களுக்குத் தடையற்ற மின்சாரம் கிடைக்க வழிவகை ஏற்படும்.
இருப்பினும், இந்தத் திட்டத்தின் ஆழமான தாக்கம் எல்லையைத் தாண்டி பாகிஸ்தானில் எதிரொலிக்கப் போகிறது. சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தின்படி செனாப் நதியின் பெரும்பகுதி நீரை பாகிஸ்தான் பயன்படுத்தி வந்தது. இப்போது இந்தியா அங்கு அணை கட்டி நீரைத் தேக்கும்போது, பாகிஸ்தானுக்குச் செல்லும் நீரின் அளவு இயற்கையாகவே குறையும். குறிப்பாக, செனாப் நதியை நம்பியிருக்கும் பாகிஸ்தானின் விவசாய நிலங்கள் மற்றும் அந்த நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள முக்கிய நகரங்கள் கடுமையான பொருளாதாரச் சரிவைச் சந்திக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பயங்கரவாதத்தைப் போற்றி வளர்க்கும் ஒரு நாடு, தனது அண்டை வீட்டாருடன் இணக்கமான உறவைப் பேணத் தவறினால், இயற்கை வளங்களைக்கூட இழக்க நேரிடும் என்பதற்கு இந்தத் திட்டம் ஒரு சர்வதேச உதாரணமாக அமையப்போகிறது. இந்தியாவின் இந்த அதிரடி நகர்வு, வெறும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியல்ல; அது தேசப் பாதுகாப்பையும், இயற்கை வளப் பயன்பாட்டையும் இணைத்து பாகிஸ்தானுக்கு விடுக்கப்பட்ட ஒரு மௌனமான, அதே சமயம் வலிமையான எச்சரிக்கையாகும்.
